Sponsoren

JO13-3 KAMPIOEN - samenvatting + nabeschouwing

24 mei 2022 15:45


Staphorst JO13-3 is op zaterdag 14 mei kampioen geworden in hun competitie.

 

Zaterdag 14 Mei schreef vv STAPHORST JO13-3 geschiedenis door in de voorlaatste wedstrijdronde de naaste belager vv de Weide JO13-3 J/M te trakteren op een 2-1 nederlaag en daardoor werd het team dat getraind en gecoacht wordt door de zéér geliefde trainer/coach Ramon Hulst KAMPIOEN in de 4e klasse 06 bij de JO13.

Onder prachtige omstandigheden mocht de thuisploeg op een voor hun ongewoon tijdstip 11.30 uur aftrappen voor wat later zou blijken een zware/moeilijke/beladen pot voetbal met een einde om nog jaren van te dromen.
De voorbereiding op deze ( voor de begeleiding althans spannende/zenuwslopende) dag verliep eigenlijk prima voor de aanstaande kampioen,na een vakantie periode werd er samen met groep en de van een langdurige blessure teruggekeerde IH op dinsdag én donderdag lekker relaxed getraind met daar tussen op woensdag een goede oefenpot tegen Sc Rouveen JO13-2 die een klasse hoger voetballen dan onze toppers.
Aan die voorbereiding zou het niet mogen liggen mocht het onverhoopt toch niet gaan lukken,dan zou het aan de verrassing moeten liggen die wij als begeleiding aan de kids zouden willen meegeven om (dat was in ieder geval de intentie) later trots en met veel plezier op terug te kunnen kijken.

We wilden ze de ervaring meegeven hoe 1e elftal spelers dit wekelijks meemaken,het niveau van onze toppers (hoe onbelangrijk ook,want plezier staat voorop) zal misschien niet toereikend zijn in de toekomst om dit ooit zelf te kunnen beleven.
Voor de mensen die er misschien toch niet bij waren nog even hoe we dit bedacht hadden en hoe mooi het werd.
Om 10.45 uur op de club wat een kwartier eerder was als normaal voor de uitgebreide wedstrijdbespreking met magneet bord om het strijdplan uit tegaan leggen voor de wedstrijd.
Vroeg naar buiten voor een gedegen warming-up om op tijd weer naar binnen te komen om zich te gaan opstellen met tegenstander, de scheids en grensrechters voor de gezamenlijke opkomst onder opzwepende muziek en vlaggende ouders/broertjes en zusjes.
Daarna begon de voorstelling van de spelers door de omroeper die met naam te zien was op ons grote scorebord.
Na het voorstellen van technische staf en arbitrage kon de met spanning afgewachte wedstrijd zijn aanvang nemen,het was ook maar goed dat het eindelijk ging beginnen want de spelers hadden er zin aan maar aan de kant was de spanning bij iedereen die de jongens een warm hart toedraagt niet meer te houden.
Ouders/broertjes/zusjes/opa's/oma's en andere belangstellenden konden nu ook eindelijk hun opgebouwde spanning kwijt,van schreeuwen/toejuichen/opjutten/vingers draaien/nagels bijten tot aan nutteloos ijsberen aan toe probeerde iedereen op zijn of haar manier de boys het idee te geven dat ze samen met de 12e man (het publiek) in staat moesten zijn om dit varkentje uit Hoogeveen te kunnen gaan wassen.Er werd de boys extra energie toegeschreeuwd 2x een half uur lang,die extra motivatie hebben ze opgepikt en hebben alles maar dan ook alles uit hun nog zeer jonge lichaam geperst en getrokken om de wedstrijd de hunne te maken.

Nadat de eerste helft  wat de stand betrof teleurstellend in een 0-0 was geëindigd,werd de kleedkamer opgezocht voor het strijdplan voor de nog komende 30 lange en slopende minuten die zouden komen.
De boys waren beter in de 1e helft maar konden de geboden kansen niet omzetten in een verdiende voorsprong, een paar mooie combinaties door de zéér actieve TS en DK werden door hunzelf of de nogal strak vlaggende grensrechter om zeep geholpen alsmede de goed keepende lange ballenvanger van de goed meespelende tegenstander.
Goed drinken en nog even een koekje of wat dextro en het strijdplan voor de tweede helft werd besproken, geconcentreerd blijven geen risico's nemen en de druk erop houden dan zou het met de extra kwaliteit die we op een aantal posities nou eenmaal hebben goed moet komen.

De toeschouwers hadden hun zenuwen/spanning en eventuele frustraties in de rust weg proberen te eten en vooral te drinkenβ˜•πŸ§ƒπŸΊπŸ»πŸ₯‚πŸΆen stonden paraat om hun kroost naar de "victorie" te schreeuwen.
Met zo'n 5 minuten op de klok na de pauze kreeg de hardwerkende geel blauwe formatie door goed doordrukken een corner,vanaf onze linkerkant werd de bal goed voorgeslingerd door DK en in de drukte van de 5 meter kon ter hoogte van de 2e paal QU de bal met doodsverachting al zwevend koppend achter de op de doellijn vastgenageld doelman van de groen witte tegenstander knikken.
Eindelijk loon naar werken,je kon zien dat er wat van de ploeg afviel maar er moest nog heeeeeeel lang gespeeld worden en de op achterstand gebrachte ploeg was nou niet echt uit het veld geslagen en stroopte de mouwen nog eens op.
Binnen een paar minuten stond het alweer 1-1 door de rechtsbuiten van hun,dit vienige jonge meidtie was een plaag voor de ploeg uit ons kleurrijke Staphorst en liet zien heel goed te kunnen voetballen en was ook nog eens sneller dan het geluid.De even niet goed oplettende verdediging werd uitgespeeld en alleen afkomende op onze verder perfect keepende Ralph tikte ze de bal pardoes onder hem door en "BAM" het ronde monster lag stil in het hoekje van het doel.
Even denk je dan te zien dat de ploeg zou knakken na deze domper maar niks was minder waar,ze bleven gaan en strijden en ze vochten voor wat ze waard waren en dat bleek vlak voor tijd heel veel te zijn.

Met nog zo'n 7 minuten op de klok kwamen de zaalvoetbal kwaliteiten van onze grandioos spelende centrale middenvelder naar boven en leek het wel of er kauwgom aan zijn voeten zat waardoor hij zichzelf door de verdediging van de treurig achterlatende leeftijdsgenoten van de Weide JO13-3 J/M wurmde en met het puntje de bal tergend langzaam het vijandige doel in perste.De ontlading was groot zou het dan echt zou het dan ook echt?
Het Noorderslag ontplofte de toeschouwers stonden op de banken en schreeuwden zich schor en probeerden de steeds vermoeider wordende geel blauwen bij de les te houden en en ja alles werd geprobeerd om de boys nog dat kleine beetje energie te geven om die laatste lange minuten te kunnen overleven.
Na dik 3 minuten in blessuretijd floot de verder prima leidende scheidsrechter Klaas Koobs voor het einde waarna vlak voor mij de keeper van de KAMPIOENEN al juichend en schreeuwend voor over als winnaar van dit moeilijke beladen duel zichzelf op de grond liet vallen.
Iedereen was in extase/blij/opgelucht dat het was gelukt en wist niet wie eerst en wie daarna om de nek gevlogen moest worden.Het feest was compleet toen de kampioenshirts werden uitgereikt en de kampioenen samen met hun trainers en leiders op de foto konden.

Tientallen mensen moesten de foto's maken die onze kampioenen op hun oude dag in "De Berghorst" terug zouden moeten kunnen kijken,wat prachtig wat mooi.
Iedereen feliciteerde elkaar de kids de kids de ouders de kids de ouders de ouders, iedereen was blij.
Na de interviews die werden gemaakt werden met trainer/aanvoerder en de 2 doelpunten makers was het tijd voor de verdiende kampioensdouche.
Blije trotse gezichten aan de patat en ook de kids waren blij dat ze hun kampioenspatatje voor hun hadden staan.Nog wat grote kannen ranja erbij om het feestmaal weg te spoelen en ze konden trots naar 🏑.
Het (verdiende) kampioens 🍻 smaakte geweldig bij de trotse technische staf.
Een geweldige ervaring voor onze TOPPERS en fijn dat we dat met jullie allemaal mochten beleven.
Bedankt namens de technische staf dat jullie er allemaal waren en dat jullie ook jullie hebben bijgedragen aan dit prachtige succes.
Wie dit op het moment van indelen van deze groep had voorspeld mag mij ook andere voorspelling geven.
Na de Europese titel in 1988 van het Nederlands elftal in Duitsland toen ze juichend op een bankje zaten zei er iemand wat een mooi stel is dat.

Ik zeg nu 34 jaar later,
WAT EEN GEWELDIGE MOOI STEL IS DIT.πŸ˜‰
πŸ‘πŸŽŠπŸ₯³πŸ’ͺ⚽

Delen